Około 1900 roku młodzi mężczyźni wyjeżdżali z wielu greckich wsi. W latach 1900–1920 mniej więcej co dwunasty Grek opuścił kraj, większość do Ameryki. Często cała wieś szła tą samą drogą. Z wyspy Kythira wyjeżdżano do Australii już od lat 80. XIX wieku. Z Achladokampos, wysoko nad Myloi przy drodze do Tripoli, jeżdżono do Stanów Zjednoczonych od początku XX wieku; ich bractwo wciąż działa w Chicago.
Myloi się nie wyludniło. Wieś leżała przy linii kolejowej z Argos do Tripoli, miała mały port i według spisów ludności wręcz rosła, od 1879 roku aż do późnego XX wieku. A jednak i stąd wyjeżdżali mężczyźni, nie grupami, lecz rodzina po rodzinie. Zachowane listy pasażerów z Ellis Island pokazują dwie takie rodziny. Każda wybrała inną drogę.

Kto jest kim
Rodzina Kouvalis, z Kalamaki (małej wioski obok Myloi)
- Angelos Kouvalis mieszka już w Chicago, pod adresem 417 North Wells Street.
- Stavros Kouvalis (15) to jego młodszy brat, który jedzie za nim w 1911 roku.
- Zacharia Mila (38) to szwagier Angelosa. Był już wcześniej w Chicago i podróżuje razem ze Stavrosem.
Rodzina Antoniou, z Myloi
- Zachos Antoniou (23), syn Costasa, jedzie w 1912 roku do Lowell, wraca i w 1914 roku wyjeżdża ponownie.
- George Antoniou to jego brat, mieszka w Eurece w Kalifornii.
Droga 1: Kalamaki – Chicago
Pionier
Historia zaczyna się od Zacharii Mili. W 1902 roku wyjeżdża z Kalamaki do Chicago, co czyni go najwcześniejszym znanym nam emigrantem z Myloi i Kalamaki. Pracuje tam cztery lata. W 1906 roku wraca do Kalamaki, do żony Marigo.
W Chicago mieszka tymczasem Angelos Kouvalis, szwagier Mili, prawdopodobnie brat Marigo. Pracuje, oszczędza i opłaca podróż swojego młodszego brata Stavrosa. Jeśli tak było, Mila zabrał w 1911 roku młodszego brata własnej żony.
Kwiecień 1911: przeprawa
4 kwietnia 1911 roku Mila wyrusza po raz drugi, tym razem z piętnastoletnim Stavrosem. Płyną z Pireusu na Patris, pierwszym statku greckiego armatora z bezpośrednią linią do Nowego Jorku, z grecką załogą i grecką kuchnią. Dwadzieścia dni później, 24 kwietnia, wpływają do Nowego Jorku.
Lista pasażerów odnotowuje ich podróż. Przy Mili: 38 lat, żonaty, nie umie czytać ani pisać, płaci sam, 32 dolary w kieszeni, „wcześniej w USA: 1902–1906, Chicago”. Przy Stavrosie: uczeń, ojciec Ioannis w Kalamaki, „opłacone przez brata”. Obaj mają ten sam cel: Angelos Kouvalis, 417 N. Wells Street, Chicago.


Chicago, 1911
Adres Angelosa leżał blisko rzeki, w okolicy, gdzie około 1880 roku mieszkali pierwsi Grecy w Chicago. W 1911 roku było ich już wiele tysięcy, w większości z Peloponezu.
Jak żyli, wiemy z badania Hull House z 1908 roku, które naliczyło 1467 Greków. Mężczyźni byli głównie robotnikami, handlarzami ulicznymi, kelnerami lub kucharzami. Kto sobie radził, awansował od handlarza do straganu z owocami, a w końcu do lodziarni, i dopiero wtedy sprowadzał żonę. Do tego czasu mężczyźni mieszkali razem i wysyłali pieniądze do domu.
Chłopcy w wieku Stavrosa często przyjeżdżali z kimś ze swojej wsi. Pracowali jako pucybuci albo przy straganach z owocami, często po dwanaście godzin dziennie lub dłużej. Stavros miał lepiej niż wielu: trafił do własnego brata.

Nazwisko Kouvalis nigdy nie zniknęło z Chicago.
Droga 2: Myloi – Lowell – Eureka
Sierpień 1912: do fabryk
Zachos Antoniou z Myloi, 23-letni rolnik, wyrusza z Patras 19 sierpnia 1912 roku. Płynie w trzeciej klasie zupełnie nowego Kaiser Franz Josef I, największego statku pasażerskiego Austro-Węgier. Po dwunastu dniach jest w Nowym Jorku. Na liście jego wieś zapisano jako „Milous”, tak jak po grecku mówi się στους Μύλους („do Myloi”).
Jedzie do kuzyna w Lowell w stanie Massachusetts, mieście włókienniczym, gdzie tysiące Greków pracowały w fabrykach.

Powrót i znów wyjazd
Nie zostaje długo. W październiku 1912 roku wybuchają wojny bałkańskie i tysiące greckich emigrantów wracają, by walczyć. Czy dlatego wrócił Zachos, nie wiemy. Ale w 1914 roku jest znów w Myloi.
26 maja 1914 roku wyjeżdża ponownie, tym razem na Pannonii. Na liście zapisano: „wcześniej w USA: 1911–1912, Lowell”. Tym razem jedzie dalej niż kiedykolwiek, do brata George’a Antoniou w Eurece w Kalifornii, mieście drwali nad Pacyfikiem wśród olbrzymich sekwoi. Przybywa 16 czerwca. Sześć tygodni później w Europie wybucha I wojna światowa.

Czego listy nie mówią
Listy pasażerów mówią, kto wyjechał, kiedy, jakim statkiem i do kogo. Nie mówią, co działo się potem. Czy Stavros Kouvalis został kucharzem, kelnerem czy robotnikiem? Czy Zacharia Mila wrócił kiedyś do Marigo? Czy Zachos Antoniou został w Kalifornii?
Czy masz krewnych, którzy pojechali „do Ameryki”, albo historie, listy lub zdjęcia tych rodzin? Daj nam znać.
W skrócie
- 1902–1906: Zacharia Mila pracuje w Chicago
- Kwiecień 1911: Mila i Stavros Kouvalis na Patris do Chicago, do Angelosa Kouvalisa
- Sierpień 1912: Zachos Antoniou na Kaiser Franz Josef I do Lowell
- 1912–1914: Zachos z powrotem w Grecji
- Czerwiec 1914: Zachos na Pannonii do brata George’a w Eurece w Kalifornii
Źródła
- New York, Passenger Arrival Lists (Ellis Island), 1892–1925, Archiwa Narodowe USA (NARA), mikrofilm T715, przez FamilySearch i Statue of Liberty – Ellis Island Foundation: Patris, przybycie 24-04-1911, lista 1, wiersze 25–26; Kaiser Franz Josef I, przybycie 31-08-1912, lista 62, wiersz 27; Pannonia, przybycie 16-06-1914, lista P1, wiersz 10.
- Grace Abbott, „A Study of the Greeks in Chicago”, American Journal of Sociology 15 (1909), nr 3, s. 379–393: archive.org. O Clark Street i Kinzie Street: Greektown Chicago, Greektown Master Plan (2019), przegląd historyczny.
- O statkach: Greek Shipping Hall of Fame (National Greek Line, Patris); Wikipedia, SS Kaiser Franz Joseph I i RMS Pannonia.
- O Chicago: Encyclopedia of Chicago, „Greeks”. O Lowell: National Park Service, „The Acre”. O Eurece: Timber Heritage Association.
Zdjęcia: Bain News Service (Biblioteka Kongresu), pocztówka z ok. 1909 roku i nieznany fotograf z ok. 1912 roku (Wikimedia Commons). Wszystkie w domenie publicznej. Osoby na zdjęciach z epoki nie są emigrantami z Myloi. Listy pasażerów są dokumentami rządu USA (NARA).

