Zdjęcie: Fred Kok
Historia i mitologia
Samotna średniowieczna wieża na grzbiecie na południe od Myloi, z legendą o księżniczce i tajnym przejściu do morza.
Okoliczni mieszkańcy nazywają ją Wieżą Księżniczki, „o pyrgos tis Vasilopoulas”. Według opowieści dawno temu mieszkała tu księżniczka. Z powodu swojej wielkiej urody (inni mówią: wielkiej brzydoty) kazała wykopać przejście z wieży na brzeg, by niezauważona chodzić kąpać się w morzu.
Wieża stoi około pół kilometra na południe od wioski, blisko drogi nadmorskiej prowadzącej na południowy Peloponez, na długim, płaskim grzbiecie około 74 metrów nad morzem. Nazywana jest też wieżą Kiveri, od dawnej wsi Kiveri, która kiedyś leżała w pobliżu; dzisiejsze Kiveri leży na wybrzeżu, około 6 km dalej na południe.
Wieża stoi na niemal prostokątnym, otoczonym murem dziedzińcu o wymiarach około 20 na 60 metrów. Miała parter, piętro i taras na dachu, który wciąż zachował blanki i wąskie otwory strzelnicze w narożnikach. Wejście znajdowało się prawdopodobnie od zachodu, ale mur w tym miejscu się zawalił, więc nie wiadomo, czy było na poziomie parteru, czy piętra.
Piętro miało duże okna: po jednym od północy i południa, dwa od wschodu i prawdopodobnie jedno od zachodu, chronione przez małe wysunięte umocnienia, z których zachowały się trzy. Wewnątrz ściany piętra są wciąż otynkowane i mają wbudowane szafki: tu mieszkano, a parter służył jako magazyn i pomieszczenie dla zwierząt. Wieżę zbudowano z grubo ociosanych kamieni i kamieni polnych na obfitej zaprawie; odmienny wątek muru otaczającego dziedziniec sugeruje, że powstał on w innym czasie.
Jej datowanie jest niepewne. Zwykle uważa się ją za wieżę frankijską z XIII lub XIV wieku, choć niektórzy badacze uznawali ją za osmańską. Planem przypomina ufortyfikowane gospodarstwa ze średniowiecznych wysp Morza Egejskiego.
Źródło: Visit Myloi concept text; D. W. McLeod, Hesperia 31 (1962); Ephorate of Antiquities of Argolida (argolisculture.gr)
