Myloi to urokliwa nadmorska wioska w regionie Argolida, w północno-wschodniej części Peloponezu. Jej nazwa, oznaczająca po grecku „młyny”, nawiązuje do przeszłości tego obszaru, bogatego w młyny zbożowe napędzane wodą dzięki pobliskim źródłom starożytnej Lerny. Położona między górami a Zatoką Argolidzką, Myloi łączy piękno przyrody z bogatą historią. Wioska leży w pobliżu miejsca starożytnej Lerny, znanej z mitologii jako siedziba Hydry lernejskiej, i ma duże znaczenie archeologiczne. Wciąż można tu zobaczyć ruiny z różnych epok, w tym wenecki mur, dwie dawne stacje kolejowe i pobliski średniowieczny zamek na wzgórzu Pontinos. Dziś Myloi pozostaje spokojną wioską rybacką z tawernami wzdłuż nabrzeża i mieszkańcami, którzy wieczorami zbierają się na molo. Swobodna atmosfera, malownicze widoki i wielowarstwowa historia czynią ją idealnym przystankiem zarówno dla piechurów, miłośników historii, jak i podróżników. Tę trasę pieszą opracowało i oferuje VisitMyloi.

1) Punkt startowy: latarnia morska

Wędrówka zaczyna się przy molo i latarni morskiej w Myloi, skąd roztaczają się wspaniałe widoki na Zatokę Argolidzką. To spokojne miejsce jest czymś więcej niż tylko punktem startowym – to ulubione miejsce spotkań mieszkańców, zwłaszcza w ciepłe letnie wieczory. Mieszkańcy wioski i młodzież często przychodzą tu, by spotkać się ze znajomymi, oglądać zachód słońca albo świętować wyjątkowe okazje. Nierzadko można tu nad wodą zobaczyć piękne przyjęcie weselne. Tuż obok molo znajdziesz miejscowe tawerny serwujące świeżo złowione ryby – często te same, które jeszcze tego ranka pływały w zatoce. To idealne miejsce na niespieszny obiad przed spacerem lub po nim, a morska bryza i malownicze tło dopełniają wrażeń.

2) Źródła Lerny

Idąc ścieżką wzdłuż rzeki w stronę morza, podążasz śladami starożytnych. Ten obszar, zwany Lerną, leży w pobliżu wioski Myloi na wschodnim wybrzeżu Peloponezu. W czasach klasycznych Lerna słynęła ze swoich źródeł słodkiej wody i nieistniejącego już jeziora Lerny, uważanego niegdyś za mistyczną bramę do świata podziemnego. To właśnie tu mitologia umieszcza groźną Hydrę lernejską, zabitą przez Heraklesa podczas jego drugiej pracy. Po drodze wyobraź sobie życie, które niegdyś tu kwitło. Znaleziska archeologiczne pokazują, że Lerna była zamieszkana już w neolicie. Jednym z niezwykłych stanowisk jest „Dom Dachówek”, duża budowla z wczesnej epoki brązu z jednymi z najwcześniejszych znanych glinianych dachówek w Grecji. Było to także miejsce święte. Odprawiano tu starożytne obrzędy zwane misteriami lernejskimi, poświęcone bogini Demeter, nad ciemnymi wodami Jeziora Alkyońskiego – uważanego niegdyś za bezdenne. Choć jezioro dawno zniknęło, mity i duchowa aura wciąż unoszą się nad krajobrazem. Idąc wzdłuż rzeki w stronę otwartej zatoki, przemierzasz ścieżkę przez jedną z najstarszych opowieści Grecji – gdzie historia, legenda i przyroda splatają się ze sobą.

3) Stacja Σ.Μ.Ε.

Podążając trasą pieszą przez Myloi, miniesz szczególnie urokliwą i historyczną część wioski: dawne stacje kolejowe. Myloi jest wyjątkowa, ponieważ ma dwie stare stacje kolejowe, z których każda opowiada inną historię z kolejowej przeszłości Grecji. Mniejsza z nich, skromny budynek Kolei Południowej Grecji (Σ.Μ.Ε.), była kasą spółki, która obsługiwała linię do Trypolis i Kalamaty. Służyła tylko do 1891 roku, kiedy spółkę przejęto, i stanowi rzadką pamiątkę z początków transportu kolejowego w regionie.

4) Główna stacja w Myloi

Niedaleko stoi główna stacja Kolei Pireus–Ateny–Peloponez (Σ.Π.Α.Π.), dwukondygnacyjna stacja trzeciej klasy z kasą biletową i poczekalnią na parterze. Wokół niej wciąż można zobaczyć magazyn towarowy i mały budynek kawiarni, która obsługiwała pasażerów czekających na pociąg. Kolej dotarła do Myloi z Argos 4 sierpnia 1886 roku, a linię w głąb lądu do Trypolis otwarto 1 lutego 1892 roku. Choć dziś są ciche, te stacje pozwalają zajrzeć w czasy, gdy Myloi była tętniącym życiem ośrodkiem podróży i handlu.

5) Parowozownia (remise)

Nieco dalej wzdłuż torów stoi parowozownia (remise), zbudowana w 1886 roku: duży kamienny budynek z dwiema długimi halami, w których stacjonowały pociągi linii do Trypolis i Kalamaty – najbardziej niezwykły budynek stacji. Choć dziś panuje tu cisza, przypomina on o przeszłości Myloi jako tętniącego życiem i strategicznego węzła kolejowego.

6) Cerkiew Świętych Apostołów

Na trasie pieszej przez Myloi natrafisz na Cerkiew Świętych Apostołów (Εκκλησία Αγίων Αποστόλων), cerkiew parafialną wioski. Ta prawosławna świątynia jest poświęcona Dwunastu Apostołom i odzwierciedla silną tradycję religijną okolicy. Duża biała cerkiew z dwiema dzwonnicami i czerwonymi kopułami stoi w sercu wioski, tuż obok starej stacji kolejowej. Odgrywa ona centralną rolę w życiu lokalnej społeczności, zwłaszcza podczas dorocznego święta Świętych Apostołów 30 czerwca. Niezależnie od tego, czy trafisz na nabożeństwo, czy po prostu zatrzymasz się na chwilę przed wejściem, cerkiew daje moment spokoju i refleksji podczas spaceru – łącząc naturalne piękno otoczenia z żywymi tradycjami i cichą pobożnością wioski.

7) Zamek na wzgórzu Pontinos

Położony na szczycie wzgórza Pontinos, około 300 metrów na zachód od wioski, zamek pozwala uderzająco wyraźnie zajrzeć w średniowieczną przeszłość regionu. Zbudowany między końcem XIII a początkiem XIV wieku, w okresie panowania Franków, zamek zajmował strategiczną pozycję z rozległym widokiem na Zatokę Argolidzką. Dzięki temu położeniu idealnie nadawał się do obserwowania szlaków morskich i obrony okolicy. Zamek, pierwotnie znany pod kilkoma nazwami, w tym Kastro Lernis i Kastro Kiveriou, wyróżnia się grubymi kamiennymi murami dostosowanymi do skalistego terenu. Choć znaczna część budowli leży dziś w ruinie, fragmenty murów i fundamentów wciąż się zachowały. Przechadzając się po tym cichym miejscu, możesz wyobrazić sobie jego przeszłość jako ufortyfikowanego punktu obserwacyjnego i ośrodka lokalnej władzy. Panoramiczne widoki ze wzgórza sprawiają, że jest to przystanek nie tylko historyczny, ale i zapierający dech w piersiach.

8) Cerkiew Proroka Eliasza

Tuż obok zamku stoi Cerkiew Proroka Eliasza – mała, skromna kaplica na szczycie wzgórza. To idealne miejsce na spokojną przerwę na obiad, z zapierającym dech widokiem na zatokę i rozciągające się poniżej żyzne równiny Argolidy. Cerkiew ma szczególne znaczenie 20 lipca, kiedy obchodzi się imieniny proroka Eliasza. Podobnie jak wiele poświęconych mu kaplic w Grecji, zbudowano ją na wzniesieniu, co symbolizuje więź proroka z niebiosami. Tego dnia mieszkańcy często zbierają się tu na uroczyste nabożeństwo, po którym odbywają się niewielkie uroczystości ku czci świętego. Po podziwianiu widoku i chwili odpoczynku szlak zaczyna łagodnie schodzić z powrotem do wioski – oferując ostatnią panoramę, zanim wrócisz na poziom morza.

9) Cerkiew Świętego Demetriusza (Άγιος Δημήτριος)

Na południowym skraju Myloi, przy cmentarzu i źródłach Lerny, stoi Cerkiew Świętego Demetriusza (Άγιος Δημήτριος). Ta skromna i spokojna cerkiew zajmuje szczególne miejsce w życiu miejscowych rodzin, ponieważ to tutaj spoczywa wielu przodków mieszkańców Myloi. Cerkiew jest poświęcona świętemu Demetriuszowi, jednemu z najbardziej czczonych świętych w tradycji prawosławnej. Jego imieniny obchodzi się 26 października, często podczas cichego, ale pełnego znaczenia nabożeństwa, w którym uczestniczą mieszkańcy przychodzący, by uczcić zarówno świętego, jak i swoich bliskich.

10) Hołd dla generała Giannisa Makriyannisa (1797–1864)

W centrum Myloi stoi popiersie upamiętniające generała Giannisa Makriyannisa (1797–1864), kluczową postać greckiej wojny o niepodległość. Urodzony jako Ioannis Triantaphyllou, Makriyannis ze skromnych początków wyrósł na cenionego dowódcę wojskowego, polityka i pisarza. Jego przywództwo okazało się decydujące podczas bitwy pod Myloi 13 czerwca 1825 roku, kiedy to mimo ograniczonych środków wraz ze swoimi ludźmi skutecznie obronił wioskę przed nacierającymi wojskami egipskimi pod wodzą Ibrahima Paszy. To zwycięstwo miało kluczowe znaczenie dla zapobieżenia upadkowi Nafplio i podtrzymania impetu greckiej rewolucji. Poza osiągnięciami wojskowymi Makriyannis słynie ze swoich „Pamiętników”, napisanych w greckim języku demotycznym, które dają bezcenny wgląd w tamtą epokę i zyskały uznanie jako pomnik nowożytnej literatury greckiej. Popiersie w Myloi jest hołdem dla jego trwałego dziedzictwa i ogromnego wpływu jego czynów na drogę Grecji do niepodległości.