Iets blauws in Myloi..

Interview door I.Panotoumidis, beeld door K.Doris & Triskelion

In ons dorp Myloi, waar het dagelijks leven het ritme van de zee volgt en het verleden nooit ver weg is, hoor je soms het zachte gebrom van een motor dat je terugvoert naar een andere tijd. Het hoort bij Kostantinos Doris en zijn geliefde Triumph Herald – een sprankelende klassieker uit de jaren 60 die een vertrouwd beeld is geworden in onze gemeenschap. Met zijn glanzende lak, elegante lijnen en blinkend chroom trekt de Herald overal waar hij komt de aandacht. Hij weerspiegelt niet alleen Kostantinos’ toewijding aan oldtimers, maar ook de tijdloze charme van Myloi zelf.

In de loop der jaren heeft deze klassieker veel verhalen beleefd: van levendige rally’s en schilderachtige ritten langs de kust tot vrolijke dorpsfeesten. Tegenwoordig zie je hem het vaakst op bruiloften en bijzondere gelegenheden, waar hij een vleugje retroglamour toevoegt en van elke rit iets onvergetelijks maakt. Voor Kostantinos is het delen van zijn Herald een manier om de geschiedenis levend te houden en tegelijk stellen en families een unieke ervaring te geven op hun meest gedenkwaardige dagen.

We spraken met hem over zijn passie voor klassieke auto’s, zijn band met Myloi en waarom deze Triumph Herald zo’n bijzondere plaats inneemt in zijn leven – en in het leven van ons dorp.

Kostantinos, hoe ben je voor het eerst op deze prachtige blauwe Triumph Herald gestuit – en wat is het verhaal achter de auto zelf?

Het was 22 mei 2015 (een dag na mijn naamdag!) toen ik de Triumph Herald voor het eerst zag, in een loods in Argos, onder een dikke laag stof. Ik was in Argos om een ruimte te kopen waar ik spullen uit het huis en landbouwgereedschap kon opslaan, want mijn ouders hebben aardig wat hectares landbouwgrond in de wijde omgeving van Nafplio. De auto stond daar al jaren. Hij werd mijn allereerste auto!

De auto was van Petros Marinos, majoor-vlieger, adjudant en piloot van de kroonprins en latere koning, Constantijn Glücksburg. Petros Marinos ging in maart 1949 naar de Luchtmachtacademie en studeerde in september 1951 af met de rang van tweede luitenant. Hij viel op door zijn karakter en zijn ijver. Hij was elk jaar de leider van zijn jaargenoten. Later ging hij naar Amerika, waar hij zich specialiseerde in de toen nieuwe supersonische F-104-straaljagers. Met een van die toestellen gaf hij verbluffende acrobatische demonstraties bij de overdracht ervan in het bijzijn van de koning. Er werd zelfs gezegd dat hij de enige was die met het toestel verticaal vloog, recht voor het Griekse parlement (!). Petros Marinos bestelde de auto in Engeland en kreeg hem in 1962 geleverd. Vanaf dat moment gebruikte hij hem voor zijn eigen vervoer, vooral om naar vliegvelden in heel Griekenland te reizen, tot medio 1964, toen het lot zijn levensdraad plotseling doorknipte bij een vliegtuigongeluk (8-5-1964) in Tanagra.

Wat inspireerde je om hem met anderen te delen als trouw- en feestauto?

Allereerst moet ik zeggen dat de Herald mijn persoonlijke schat is – mijn trots. Ik laat geen kans voorbijgaan om erin te rijden en een kleine roadtrip te maken. Mijn liefde voor klassieke auto’s, samen met mijn passie voor autorijden, bracht me op dit idee. Telkens als ik ergens stop of als hij geparkeerd staat, bewonderen mensen hem, glimlachen ze, groeten ze en vragen ze bijna altijd om informatie of maken ze foto’s. Toen besefte ik dat deze auto niet alleen mij vreugde brengt, maar iedereen die hem ziet. Daarom dacht ik dat een bruiloft de mooiste gelegenheid is om hem te delen – omdat hij een extra vleugje romantische en vintage magie toevoegt aan een dag die mensen zich voor altijd zullen herinneren. Zo houd ik ook de herinnering en de geschiedenis van de auto levend, als een nalatenschap

Hoe reageren stellen meestal als ze de Herald op hun grote dag op hen zien wachten?

De meesten die hem zien, zijn verrast en bewonderen zijn bijzondere blauwe kleur, die Wedgewood Blue heet; er zit een zweem grijs in, maar tegelijk maakt die hem zo stralend. De bruid glimlacht meestal meteen als ze hem ziet, en zodra ze in het comfortabele leren interieur stapt, voelt ze zich een koningin. De bruidegoms snellen erheen en bekijken de metalen details. Het is niet zomaar een vervoermiddel – hij wordt een deel van het feest. Voor mij is het mooiste moment die twinkeling in hun ogen te zien, want dan weet ik dat de Herald al iets unieks aan hun dag heeft toegevoegd.

Kun je een grappig of ontroerend moment van een bruiloft met de auto met ons delen?

Ik herinner me een keer dat ik onderweg was met de bruid en haar vader als passagier. We waren behoorlijk laat (op voorstel van de bruid natuurlijk, zodat de bruidegom moest wachten), en ik was wat gehaast en ruw met de versnellingen van de Herald. Ik weet nog goed hoe hij me aankeek en zei: “Je hoeft dit juweel niet te mishandelen, je moet het met liefde behandelen.” Op dat moment was ik echt ontroerd, omdat hij al het werk zag dat nodig was geweest om zo’n mooi resultaat tot leven te brengen.

De auto ziet eruit alsof hij net uit de showroom is gereden – hoe houd je hem zo perfect?

Met veel liefde en geduld. Alle werkzaamheden – van wassen tot technisch onderhoud – gebeuren volgens een vast ritueel. Een klassieke auto heeft zorg nodig, maar ook passie, om hem in showroomstaat te houden. En natuurlijk is voorbereiding alles. De restauratie, die grotendeels met mijn eigen handen en met passie is uitgevoerd, duurde 3 jaar, met veel geduld en veel onderdelen die samen een perfect resultaat vormden.

We hoorden dat je Herald aan verschillende rally’s heeft meegedaan – hoe was dat, en heb je een favoriete herinnering?

Een rally is altijd een feest voor wie van klassieke auto’s houdt. Daar voel je de Herald weer “ademen”, net als vroeger. Een van mijn favoriete momenten was toen we over de weg vertrokken uit Athene om helemaal naar Rome te rijden. Ik zal nooit het moment vergeten dat we ’s nachts rond het Colosseum reden. Toen begreep ik dat de Herald, hoewel hij in Engeland is geboren, een Italiaans hart heeft. Daar, onder de lichten van de Eeuwige Stad, leek hij precies thuis te zijn, zoals past bij de creatie van een Italiaanse ontwerper.

Wat maakt een klassieke auto als deze in jouw ogen magischer dan een moderne?

Een klassieke auto heeft ziel en geschiedenis. Hij is niet zomaar een machine – hij heeft karakter, hij heeft persoonlijkheid. Hij heeft onvolkomenheden of minder comfort dan een moderne auto, maar juist dat maakt hem uniek. In een klassieke auto voel je echt dat je rijdt, dat je elke reactie van de auto aanvoelt en hoort – iets wat bij moderne auto’s niet gebeurt.

In welke regio’s bied je de Triumph Herald gewoonlijk aan voor bruiloften en evenementen?

Vooral in Argolis, in Nafplio, maar ook in Athene en delen van Attica. Natuurlijk zijn we ook naar andere delen van de Peloponnesos gereisd. Overal waar liefde voor klassiekers is, kan de Herald erbij zijn.

Als iemand de Herald wil boeken voor zijn of haar bijzondere dag, hoe kan die je bereiken?

Je kunt contact met ons opnemen via sociale media, op onze Instagrampagina vintage_autorent & Facebook of via het e-mailadres dat we voor boekingen hebben aangemaakt. En omdat wij Grieken van communicatie houden, geven we ook ons mobiele nummer, zodat geïnteresseerden rechtstreeks met ons kunnen praten.

Tot slot: je komt uit Myloi – wat betekent dit dorp voor jou persoonlijk, en hoe voelt het om je auto hier te zien verschijnen?

Myloi is onlosmakelijk verbonden met mijn jeugd. Ik bracht al mijn zomers daar door bij mijn grootouders en ouders, en heb er de mooiste herinneringen opgedaan. De plekken waar ik als kind speelde of fietste, kan ik nu met plezier met de Herald doorrijden. De Herald hier bij de zee te zien, opgaand in het blauw van het water, vervult me met trots. Het voelt alsof mijn persoonlijke verhaal verbonden is met de geschiedenis van de plek.

Over de Triumph Herald

De Triumph Herald werd in 1959 gelanceerd door het Britse bedrijf Standard-Triumph. Het ontwerp kwam van de Italiaanse stylist Giovanni Michelotti, die later een van de invloedrijkste auto-ontwerpers van zijn tijd werd. De Herald viel op door zijn strakke, moderne lijnen en een innovatieve constructie die reparaties en onderhoud eenvoudig maakte. Tussen 1959 en 1971 werden er meer dan 500.000 Triumph Heralds gebouwd in verschillende carrosserievormen, waaronder sedan, coupé, cabriolet en stationwagen.

Destijds werd de Herald geprezen om zijn uitstekende draaicirkel, makkelijke besturing en stijlvolle uiterlijk – eigenschappen die hem populair maakten bij gezinnen en bij jonge bestuurders. Tegenwoordig is de Herald een gewilde klassieker. Bewaard gebleven exemplaren, vooral die in onberispelijke staat zoals de blauwe Herald van Kostantinos Doris, worden gekoesterd om hun elegante Italiaanse ontwerp, Britse techniek en hun vermogen om elke gelegenheid een vleugje jaren-60-flair te geven.

Autosalon van Athene 1967